Jaarcijfers 2015

Toelichting op de jaarrekening 2015.

Download de cijfers in PDF Formaat jaarrekening 2015

Algemeen.

In het jaar 2015 heeft de Stichting Aleksandr haar activiteiten verminderd en nog slechts 1 goederentransporten naar Vinnitsia gerealiseerd. Daarmee is wederom ruim 9 ton ziekenhuisgoederen, zowel inventaris als uitrusting, apparatuur en materiaal, naar het Central District Hospital in de stad Vinnitsia gebracht. Een deel van de naar Vinnitsia gebrachte goederen was wederom afkomstig van de Utrechtse Antonius ziekenhuizen, terwijl er ook een partij bedden en nachtkastjes verkregen was van het ziekenhuis Meppel.

In 2015 zijn er via onze stichting geen stages meer vervuld in Nederlandse ziekenhuizen en waren er ook geen andere opleidingsgerichte activiteiten, zodat er ook geen subsidies meer zijn verkregen van de Stichting Vaartsche Rijn.

 

Balans.

De Stichting Aleksandr bezit geen vaste activa, waarop afgeschreven moet worden.

 

De post ‘vooruitbetaalde kosten 2016’ betreft een aanbetaling op de huur van een vrachtwagen voor het voor mei 2016 geplande transport naar Vinnitsia.

 

Voor zover het nadelig resultaat 2015 niet verrekend kon worden met een bijdrage van het Central District Hospital, het ziekenhuis dat de goederen ontving, is het verrekend met een extra donatie ad € 4086,62 van de voorzitter van onze stichting. Per saldo sluit het boekjaar 2015 daardoor zonder nadelig resultaat. De algemene reserve was in 2013 reeds verdwenen.

 

Staat van Baten en lasten.

Uitgangspunt bij de transporten van hulpgoederen naar Oekraiense ziekenhuizen was steeds dat de ontvangers substantieel zouden bijdragen in de transportkosten, d.w.z. ca. € 3.000 per vrachtwagen. Maar als gevolg van de oorlog in Oost-Oekraïne en de daarmee samenhangende sancties tegen Rusland is de Oekraïense munt (de grivna) ongeveer even hard gedevalueerd  ( bijna 3x over de kop naar beneden) als de Russische roebel, terwijl de prijzen in Oekraïne zijn gestegen, zodat de ruimte voor een Oekraiens ziekenhuis om bij te dragen in de transportkosten in Euro’s vrijwel is verdwenen. De behoefte aan ziekenhuisgoederen, instrumenten en materialen is echter eerder gestegen, zodat het heel moeilijk is een voorgenomen goederentransport af te gelasten vanwege onvoldoende sponsoring, zeker indien goede en soms zelfs fraaie benodigde goederen hier om niet ter beschikking komen.

Om deze reden heeft het transport in 2015 ondanks onvoldoende sponsoring en financiering van Oekraïense zijde dan ook toch doorgang gevonden.

 

De verkregen goederen worden door ons steeds opgehaald bij de instellingen, die ze beschikbaar stellen. Later worden ze dan naar Oekraïne vervoerd. Het transport in 2015 is gerealiseerd met een vrachtwagen van een andere transporteur dan tot nu toe het geval was. Deze vrachtwagen werd met een zeer aanzienlijke korting ter beschikking gesteld.

 

Zoals hierboven onder ‘Balans’ al toegelicht beschikt de stichting niet meer over een algemene reserve en is het nadelig exploitatieresultaat gecompenseerd door een extra donatie vanuit het bestuur van de stichting.

 

 

Jaarcijfers 2014 en toelichting

Download de cijfers Jaarrekening 2014 Stichting Aleksandr

 

Toelichting op de jaarrekening 2014.

 

Algemeen.

In het jaar 2014 heeft de Stichting Aleksandr 3 goederentransporten naar Vinnitsia gerealiseerd. Daarmee is in totaal ca. 28 ton ziekenhuisgoederen, zowel inventaris als uitrusting, apparatuur en materiaal, naar een drietal ziekenhuizen in de stad Vinnitsia en de ook in deze stad gevestigde N.I. Pirogov medische universiteit gebracht. De betrokken ziekenhuizen zijn  het Vinnitsia Hospital nr. 2 (Emergency Hospital), het Vinnitsia Central District Hospital en het War Veterans Hospital. Een deel van de naar Vinnitsia gebrachte goederen was afkomstig van de Utrechtse Antonius ziekenhuizen.

Ook hebben weer twee specialisten uit ziekenhuizen in Vinnitsia stages van ieder 3 weken in het Antonius ziekenhuis gelopen. Dit betrof een jonge orthopedisch chirurg met een stage bij het nieuwe Antonius Ziekenhuis in Stichtse Rijn, en een wat oudere uroloog die zijn stage had bij Antonius Nieuwegein. Deze uroloog is in Vinnitsia chef de clinique urologie in een ziekenhuis en tevens verbonden aan de Pirogov medische universiteit t.b.v. de opleiding van urologen. Zijn plan was om terug in Vinnitsia uitgebreid college te gaan geven over zijn ervaringen hier.

Voorts was het de bedoeling dat een senior chirurg van het Antonius Ziekenhuis een masterclass chirurgie in een drietal ziekenhuizen in Vinnitsia zou gaan verzorgen. Daarbij benodigde apparatuur, een goed werkend diathermieapparaat, kon worden aangeschaft en meegenomen met een van de transporten, maar de masterclass zelf moest worden uitgesteld vanwege de politieke situatie in Oekraïne.

Zowel de stages als de aanschaf van de apparatuur voor de masterclass konden worden gerealiseerd dank zij een royale subsidie van de Stichting Vaartsche Rijn.

 

Balans.

De Stichting Aleksandr bezit geen vaste activa, waarop afgeschreven moet worden.

De post ‘goederen in opslag‘ betreft ziekenhuisinventaris en -uitrusting die gratis zijn verkregen voor transport in 2015 naar Oekraiense ziekenhuizen.

De post ‘vooruitbetaalde kosten 2015’ betreft het transport van de reeds voor 2015 verkregen goederen naar de opslag in Zeewolde. Deze opslag is om niet ter beschikking gesteld.

Voor zover het nadelig resultaat 2014 niet verrekend kon worden met bijdragen van de Oekraiense ziekenhuizen of een overschot op de subsidie van Vaartsche Rijn is het verrekend met een extra donatie ad € 5.383,22 van de voorzitter van onze stichting. Per saldo sluit het boekjaar 2014 daardoor zonder nadelig resultaat. De algemene reserve was in 2013 reeds verdwenen.

 

Staat van Baten en lasten.

Evenals in 2013 werd in 2014 weer een substantiële subsidie verkregen van de Stichting Beheerfonds Vaartsche Rijn. Uitgangspunt bij deze subsidies is dat de gelden bestemd zijn voor opleidingsdoelen of opleidingsgerelateerde projecten.

Uitgangspunt bij de transporten van hulpgoederen naar Oekraiense ziekenhuizen is dat de ontvangers substantieel bijdragen in de transportkosten, d.w.z. ca. € 3.000 per vrachtwagen.

De verkregen goederen worden door ons steeds opgehaald bij de instellingen, die ze beschikbaar stellen. Later worden ze dan naar Oekraïne vervoerd. Alle transporten zijn gerealiseerd met bij Roordink Bedrijfswagens in Barneveld gehuurde transportbusjes, bakwagens en trekker-opleggercombinaties. Daarbij zijn steeds duidelijke kortingen op de eigenlijke huurprijzen verkregen.

Zoals hierboven al toegelicht beschikt de stichting niet meer over een algemene reserve en is een nadelig exploitatieresultaat gecompenseerd door een extra donatie vanuit het bestuur van de stichting.

 

 

2013 Jaarcijfers en toelichting

2013 Jaarcijfers en toelichting

Klik hieronder voor de jaarcijfers in PDF formaat.

Jaarrekening 2013 Stichting Aleksandr

Toelichting op de jaarrekening 2013.

Algemeen

In het jaar 2013 heeft de Stichting Aleksandr 4 goederentransporten naar Vinnitsia gerealiseerd. Daarmee is in totaal ruim 36 ton ziekenhuisgoederen, zowel inventaris als uitrusting, apparatuur en materiaal, naar een drietal ziekenhuizen in de stad Vinnitsia en de ook in deze stad gevestigde N.I. Pirogov medische universiteit gebracht. De betrokken ziekenhuizen zijn  het Vinnitsia Hospital nr. 2 (Emergency Hospital), het Vinnitsia Central District Hospital en het War Veterans Hospital. Veel van de naar Vinnitsia gebrachte goederen waren afkomstig van de in Utrecht gesloten ziekenhuizen Antonius Oudenrijn en Antonius Overvecht.

Verder heeft een oogarts een stage van 3 weken in het Academisch Ziekenhuis Maastricht gelopen en kon dank zij een royale subsidie van de Stichting Vaartsche Rijn een fraaie collectie oefenpoppen worden aangeschaft t.b.v. de medische universiteit die mede daardoor de beschikking heeft gekregen over het grootste en modernste oefenpoppencentrum van alle medische universiteiten in Oekraïne.

Balans

De Stichting Aleksandr bezit geen vaste activa, waarop afgeschreven moet worden.

De post ‘goederen in opslag‘ betreft ziekenhuisinventaris en -uitrusting die gratis zijn verkregen voor transport in 2014 naar Oekraiense ziekenhuizen.

De post ‘vooruitbetaalde kosten 2014 betreft het transport van de reeds voor 2014 verkregen goederen naar de opslag.

Voor zover het nadelig resultaat 2013 niet verrekend kon worden met de algemene reserve is het verrekend met een extra donatie ad € 1.390,20 van de voorzitter van onze stichting. Per saldo is het nadelig resultaat 2013 daardoor gelijk aan het voordelig resultaat van het boekjaar 2012. De algemene reserve is hiermede  verdwenen.

 

Staat van Baten en lasten.

Evenals in 2012 werd in 2013 weer een substantiële subsidie verkregen van de Stichting Beheerfonds Vaartsche Rijn. Uitgangspunt bij deze subsidies is dat de gelden bestemd zijn voor opleidingsdoelen of opleidingsgerelateerde projecten.

Het Adviesbedrijf Orchard Finance heeft een aantal jaren geleden besloten de kerstpakketten voor medewerkers af te schaffen en daarvoor in de plaats jaarlijks een goed doel, waarvoor de medewerkers voorstellen kunnen doen, te steunen met een bijdrage. Dit keer, eind 2012, is hierbij de keuze op de Stichting Aleksandr gevallen.

Uitgangspunt bij de transporten van hulpgoederen naar Oekraiense ziekenhuizen is dat de ontvangers substantieel bijdragen in de transportkosten, d.w.z. ca. € 3.000 per vrachtwagen.

De verkregen goederen worden door ons steeds opgehaald en later naar Oekraïne vervoerd  met bij Roordink Bedrijfswagens in Barneveld gehuurde transportbusjes, bakwagens en trekker-opleggercombinaties. Daarbij worden steeds duidelijke kortingen op de eigenlijke huurprijzen verkregen. Desalniettemin zijn de transportprijzen duidelijk gestegen sinds ons eerste transport in 2011.

Zoals hierboven al toegelicht is het nadelig exploitatieresultaat verrekend met de algemene reserve.

2012 Jaarcijfers en toelichting

2012 Jaarcijfers en toelichting

Klik hieronder voor de jaarcijfers in PDF formaat.

Jaarrekening en toelichting – Stichting Aleksandr

 

Toelichting op de jaarrekening 2012.

 

Het jaar 2012 was het eerste boekjaar van de Stichting Aleksandr, die is opgericht op 4 januari 2012.

De Stichting Aleksandr bezit geen vaste activa, waarop afgeschreven moet worden.

De post ‘goederen in opslag‘ betreft ziekenhuisinventaris en -uitrusting die gratis zijn verkregen voor transport in 2013 naar Oekraiense ziekenhuizen.

De post ‘vooruitbetaalde kosten 2013’ betreft het transport van de reeds voor 2013 verkregen goederen naar de opslag en vooruitbetalingen op de transportkosten in 2013 naar Vinnitsia, Oekraïne.

 

Staat van Baten en lasten.

 

De stichtingskosten betreffen voornamelijk de oprichtingskosten van de stichting, inschrijving bij de KvK, website en de drukkosten van flyers e.d.

De overige lasten zijn de kosten van de in 2012 gerealiseerde activiteiten en projecten, te weten:

–       een goederentransport in oktober 2012 naar het Centraal District Ziekenhuis in Vinnitsia, waarmee ruim 8 ton ziekenhuisgoederen, -inventaris en –materiaal daarheen werd gebracht;

–       aankoop, algehele revisie en complete uitrusting van een gebruikte ambulance, alsmede het transport daarvan in oktober 2012 naar Vinnitsia;

–       stages in juni en november 2012 van een tweetal jonge chirurgen bij het Antonius Ziekenhuis in Nieuwegein.

Het voordelig exploitatieresultaat wordt toegevoegd aan de algemene reserve.

 

Reis naar Vinnitsia oktober 2012

Goederentransport en aflevering ambulance. (Persoonlijk reisverslag van Els Hassink)

Om te beginnen hebben we de vrachtauto geladen. Donderdagmiddag om 4 uur konden we terecht. Voor mij de 1ste keer. 93 m3 ruimte vullen met bedden, stoelen, bureautafels, kasten, rollators, rolstoelen, po-stoelen met rvs po’s, krukken, matrassen van gewoon tot anti-decibitus, etc. Het was een stevige klus voor Jan, Richard, Sander, Bram, Bas, Marie-Julie en mijzelve (5 x 65+ en 2 jongere mannen). Ongeveer 6 uur zijn we bezig geweest onder leiding van de “stouwmeester” Jan om al die spullen in de auto te krijgen. De laadklep van de auto weigerde met enige regelmaat en om de druk op de ketel te houden werd tegen de opgeroepen monteurs gezegd dat we diezelfde avond nog weg moesten, hetgeen resulteerde in een stug doorwerken ook van ons om alles voor de klok van 22.00 in de truck te krijgen. Dit lukte gelukkig en nu hoefden we de volgende dag niet om 07.30 weer ter plekke present te zijn om de klus af te ronden. Bram nam mijn auto en zelf reed ik de ambulance naar huis. Het was al bij elven aleer ik in de keuken stond om voor Bram en mijzelf een hapje klaar te maken. Met de ambu heb ik hem later naar huis gebracht. Een feest om in te rijden, zeer comfortabele stoelen, een automaat, en laten we eerlijk zijn wie zou het niet leuk vinden om eens in zo’n auto rond te rijden…..!? Zondag einde dag kwam Bas, zoon van Sander, die met mij samen de ambulance naar de bestemming zou rijden, naar Almere om bij mij te eten en te slapen zodat we in de ochtend direct vanuit Almere weg konden. Dat scheelde me toch zeker een uur. Het bleef vroeg genoeg trouwens, opstaan om 03.45 is nooit mij hobby geweest maar moest nu echt gebeuren. Om 05.15 zouden we vlakbij Barneveld Sander en Marie-Julie ontmoeten en samen verder oprijden. We hadden meer dan voldoende fouragering bij ons, dus het oponthoud onderweg bleef beperkt tot tank- en plasstops. Dan werd meteen van stoel gewisseld. Het weer was prachtig, zonnig en weinig wind. Heerlijk reisweer. We vorderden zeer voorspoedig, hadden voor de middag Berlijn al achter ons, de Duits/Poolse grens rijd je zo door, niet eens een stop en toen door tot zo’n 100 km voor de Oekraiense grens. We hebben hetzelfde hotel opgezocht dat Sander en MJ vorig jaar ook gebruikt hadden, hotel Paola, prima plek. Het was inmiddels 20.30, we hadden er 16 uur op zitten en we waren gaar, stijf en doodmoe. Lekker gegeten en direct door naar bed. Een goede nacht gehad en tegen 09.00 weer op pad. Eenmaal bij de grens naar Oekraine, om ca 10.30, verliep alles boven verwachting. Vriendelijke douanemannen en -vrouwen, die ons zeer behulpzaam waren. Toen ik eenmaal in een kantoor in de kelder zat te wachten voor de laatste formaliteiten i.v.m. met inklaring van de ambu stapten daar ineens Jan en Richard het kantoor binnen. Hun papierwinkel – die van de truck – was bijna afgerond. Jan adviseerde een donatie van €20 te doen, hetgeen ervoor zou zorgen dat de aardige mevrouw zelf met de papieren naar het laatste loket zou gaan voor de allerlaatste stempels. Dat zou aanmerkelijk sneller zijn dan wanneer ik in de rij zou moeeten aansluiten en afwachten totdat ik aan de beurt zou zijn. Dat was me wel €20 waard. Uiteindelijk was alles rond na ca. 4,5 uur en vertrokken we om Sander en MJ te ontmoeten die al die tijd direct na de grens langs de kant bij een benzinestation op ons hadden staan wachten. Het was inmiddels bijna half vier in de middag en de gehele procedure was aanmerkelijk korter geweest dan de verwachte 7 uur! De vrachtauto was een kwartier eerder langsgekomen, dus met een ingetrapt pedaal konden we ze waarschijnlijk snel inhalen. Ik zat achter het stuur dit stuk en ineens kwamen we op een wegdek wat je bijna niet voor mogelijk houdt, potholes van ongekende diepte, uiteraard over de gehele breedte van de weg uitgespreid, sporen van zomaar 30 cm diep hetgeen, als je erin kwam, zomaar ineens een felle ruk aan het stuur kon veroorzaken. Je kon amper links of rechts uitwijken want je kwam haast niet over zo’n bult heen. Het was een enorme uitdaging, zeker met de snelheid die we wilde vasthouden om de truck in te halen. Eigenlijk was het gekkenwerk, maar zoals Bas en ik tegen elkaar zeiden: het houdt je wel scherp…. Na een uurtje op dit wegdek hebben we weer het stuur gewisseld en kon Bas zijn ervaring opgedaan in de alternatieve Amsterdam-Dakar rallye benutten. Niet dat het veel hielp want soms kun je gewoon niet uitwijken omdat je tegenliggers hebt die soms ook plots uitwijken voor holes aan hun zijde, levensgevaarlijk eigenlijk. Bij een tankstop reed Bas over een doorgetrokken streep hetgeen ons een confrontatie met de politie opleverde die begon met kreten als prison, protocol, bank, money etc. Met € 15 heeft hij het afgedaan en wij weer verder. Inmiddels raakten we behoorlijk vermoeid. We wisten dat het zwaar zou zijn, maar dit hadden we niet verwacht! Tot 2 maal hebben we de ingehaalde vrachtauto weer moeten laten gaan, 1x om te tanken en 1x omdat we alarm hadden en iets hoorden klapperen onder de auto. We waren bang dat er iets kapot was gegaan vanwege het gestuiter op deze vreselijke wegen. Bleek niet het geval wel kregen we drie alarmen die we meteen ook controleerden. Gelukkig niets ergs en we konden door, weer terug naar de inhaalrace. 55 km voor aankomst was de colonne weer compleet.Toen we arriveerden in Vinnitsia kwamen 2 auto’s ons verwelkomen en naar het douaneterrein begeleiden. Het was bijna 23.00 uur voor we tenslotte aan ons souper zaten. De adrealine gierde nog lang door mijn lijf en dus ik heb eerst een glaasje wijn gedronken met S & MJ. Toen mijn spullen uitgepakt en kwartier gemaakt alvorens in bed te storten voor een aangename slaap van 6 uur. Om 09.00 werden we opgehaald om de vrachtauto uit te laden. Dit verliep met veel hulpkrachten vrij soepel en Jan en Richard konden ver voor hun geplande vertrektijd de terugreis aanvaarden. De douane stond er met de neus bovenop en hield alles scherp in de gaten. Sander heeft de heren alles uitgelegd over de ambu en ze waren verguld. Uiteraard veel foto’s gemaakt. Daarna wat rust en in de middag een lunch in het ziekenhuis van onze gastheer Aleksandr Kryvovyaz met daarna een uitgebreide rondleiding. Tot genoegen van Sander en MarieJulie was er veel veranderd in het afgelopen jaar. Enkele afdelingen waren opgeknapt, geschilderd, gangmuren opnieuw betegeld en spullen van de vorige zending goederen waren overal te zien! Diverse artsen/specialisten vroegen specifiek naar bepaalde instrumentarium en zorgartikelen. Julia, dochter van Aleksandr en zelf endocrinoloog in opleiding, gaat een lijst aanleggen met alle verzoeken en wij gaan proberen hier een invulling aan te geven. Na wat rust om 19.00 in het hotel gegeten met Aleksandr, zijn vrouw Tatjana, zoon Sergei en zijn echtgenote Lena. De eerste 2 spreken geen engels, hoewel ze wel het nodige verstaan. Maar er moest behoorlijk wat vertaald worden, hetgeen de conversatie wat traag en moeizaam maakte, maar de sfeer was goed. De volgende dag, donderdag, weer een bijzondere dag met een bezoek aan een klein bij het Central District Hospital behorend plattelandsziekenhuis en een dokterspost in de regio. Het ziekenhuis was een openbaring: ik waande me in een flim over de twintigerjaren van de vorige eeuw. In de operatie kamer stond een gammele tafel en werkelijk primitieve uitrusting. Hier werden alleen simpele operaties uitgevoerd. In een zijkamer stond men uit grote stukken gaas stroken te knippen, om te vouwen. Daarna werd dit gesteriliseerd en als wonddepper of verbindingmateriaal gebruikt. Disposables zijn hier onbekend. Diep geschokt was ik toen ik de gynaecologische stoel zag, een houten zitting met 2 harde dunne ijzeren beugels waar de vrouwen hun benen in moeten leggen; de beugels zo smal dat de bloedsomloop direct wordt afgeknepen. Direct nam ik me voor achter een fatsoenlijke gynaecologische stoel te gaan aanhandelen! Tijdens de rondleiding hebben we veel patienten gezien. Gevoel voor privacy is hier vrijwel onbekend en het begrip patiëntgerichte zorg is op zijn best iets uit de boeken. Opnieuw vele foto’s gemaakt, jammer dat je de geur niet kunt vastleggen. Geur van armoede, stinkende wonden, ongewassen kleding, oud beddengoed en een vochtige omgeving. We hebben uitvoerig gesproken met de diverse artsen over hun noden en wat sinds het vorige bezoek inmiddels tot stand was gekomen. Overal stonden spullen van het vorige transport en dat werd met trots en blijdschap getoond. De mededeling, dat er weer het nodige in de loodsen op hen stond te wachten, werd met blijde gezichten aangehoord. Men is het hier niet gewend dat er iemand zich om hen bekommert en dat er lui zijn die vanuit het kapitalitische westen hier spullen komen brengen om “niet”. Dit zijn zaken waarover men amper durft te dromen, laat staan geloven dat het werkelijkheid is. In hetzelfde hospitaal zagen we de voedselopslag, 8 ton aardappelen in een kelder, genoeg voor het gehele ziekehuis voor de winter tot de volgende oogst. Patiënten brengen hier zelf een deel van mee. Ze verbouwen hier ook zelf groenten die worden ingemaakt voor gebruik in de winter. Een kelder stond vol met weckflessen met de meest kleurige gezonde inhoud. De vele fruitbomen in de tuin zorgen voor de broodnodige vitamines. De 2 koeien die er tot voor kort rondliepen voor de melkvoorziening hadden ze pas geschonken aan het weeshuis in de buurt zodat de kleintjes daar op daagse basis de broodnodige melk krijgen. Delen kunnen ze goed onder elkaar! De dames van de keuken en wasserij waren allemaal erg trots op hun werk en hun werkplek en ze lieten vol enthousiasme hun werkterrein zien. De oude apparatuur zag er schoon en blinkend uit. Het beddengoed is erbarmelijk, volledig versleten, patienten liggen vaak op eigen lakens, niet veel beter van kwaliteit moet ik zeggen…! Op de kleine dokterspost in de omgeving werkt 1 vrouw, min of meer zoals onze wijkverpleegkundige. Is een arts nodig, dan wordt die geroepen of ze stuurt de patiënten door naar het ziekenhuis. Hier wordt ook het nodige gedaan aan zorg voor jonge kinderen, zoals op de consultatiebureau’s bij ons. Alles gaat nog wel met de hand. Op onze laatste dag hadden we een rondleiding in Hospital nr. 2, het ziekenhuis waar de ons bekende jonge dhirurge Tanja werkt. Het ziekenhuis is gelieerd aan de medische universiteit van Vinnitsia. Tanja is afgelopen juni voor 3 weken hier geweest om in het Antonius ziekenhuis in Nieuwegein stage te lopen. Haar man Andrei komt a.s. november voor hetzelfde. Direct aansluitend hadden we een overleg met de rector van de medische universiteit van Vinnitsia over het organiseren van de masterclass cardio/thorax chirurgie., waar Tanja contacten voor had gelegd, en over eventuele goederen die nodig zijn voor het geplande universitair ziekenhuis. We zijn uitgebreid geïnformeerd omtrent de vooruitstrevende plannen daartoe van de rector, Vasili Moroz, hero of Ukraïne, en hopen van harte dat hij ze zal kunnen realiseren. Na een korte rondleiding door de universiteit hadden we nog een paar uur over om de stad zelf te bekijken, alsvorens we het laatste dinertje hadden, ditmaal bij Tanja en Andrei thuis. De volgende ochtend hebben we met hen nog een redelijk authentieke vesting in de buurt bezocht en zijn toen via Lviv, Krakau en Potsdam, dit keer op ons gemak, naar huis gereden. Ik had deze reis niet graag willen missen, ik heb erg veel gezien, gehoord, ervaren. Het was zeer aangrijpend, zeker de bezoeken aan de afdelingen met patienten. Voor hen doen we dit uiteindelijk, geef hen betere omstandigheden en hun artsen betere tools om hun werk te doen. Erg indrukwekkend, maar daarbij ook erg inspirerend en het maakt me vastberaden om te doen wat ik kan om hieraan bij te dragen, want ook hier geldt: iedere druppel is er een! NB Afgelopen vrijdag 12 oktober weer met een ploeg aan het werk geweest, het Anthonius ziekenhuis locatie Overvecht gaat wegens verhuizing naar Leidse Rijn sluiten en is daarop vooruitlopend aan het ruimen. Wij hebben een volle vrachtwagen aan goederen waardonder IC-bedden, gewone hoog/laag bedden, behandeltafels, rollators en, ja hoor…. een redelijk mooie gynaecologische stoel en een speciaal bed om te bevallen gekregen en naar onze tijdelijke opslag, verhuisbedrijf Pot in Amersfoort, gebracht! Heerlijk…..!